Reduce-Turnover

اینکه درگیر کارتان باشید تنها برای حرفه تان مفید نیست بلکه می تواند روی سلامتی شما هم تاثیر مثبت بگذارد. تحقیقی که به تازگی انجام شده نشان می دهد کارکنانی که بیشتر با کارشان انس می گیرند، سبک زندگی سالم تری نسبت به کارمندانی دارند که با کارشان خیلی درگیر نیستند.

در کل، کارمندانی که بیشتر درگیر کارشان هستند بیش از دیگران غذای سالم می خورند، مرتب ورزش می کنند و بیش از گروه دیگر میوه و سبزیجات تازه مصرف می کنند.

دنیلا یو و جیم هارتر از گالوپ که این تحقیق را انجام دادند می گویند کارمندانی که بیشتر درگیر کارشان هستند، عمیقا خودشان را به حرفه نزدیک می بینند و نسبت به آن مشتاق هستند. کسانی که عمیقا با کارشان احساس نزدیکی نمی کنند، ممکن است از کارشان تاحدودی راضی باشند اما از نظر احساسی قطعا به محل کارشان دلبستگی ندارند و احتمال آن خیلی ضعیف است که با میل خود برای شغلشان، زحمت بیشتری بکشند. کارمندانی که مشخصا از کارشان احساس جدایی می کنند، از لحاظ احساسی هم از آن جدا هستند و می توانند عملکرد گروهی را به شدت تحت تاثیر منفی قرار دهند.

این یافته های تازه در کنار یافته های پیشین قرار می گیرد که مدعی بود کارمندانی که بیشتر به کارشان علاقه نشان می دهند و درگیر ان هستند، کمتر از دیگران به چاقی مفرط یا بیماری های مزمن دیگر مبتلا می شوند. این کارمندان ۲۱% بیش از دیگران ممکن است در برنامه های سلامتی و ورزشی که توسط سازمانشان به آن ها پیشنهاد می شود، شرکت کنند.

با درنظرگرفتن این داده ها، رابطه میان در پی گرفتن سبک زندگی سالم و کارمندان علاقمند و درگیر با شغل به خوبی مشخص می شود. البته هنوز بطور کامل مشخص نیست این رابطه چگونه پیش می رود اما ممکن است اینطور فرض شود کارمندانی که سبک زندگی ناسالمی دارند، بیش از دیگران در معرض بیماری قرار می گیرند که همین موضوع شانس آن ها را برای درگیری بیشتر و بهتر با شغلشان کاهش می دهد. یا مثلا اینگونه توجیه کرد کسانی که مشخصا با شغلشان درگیر و نزدیک نیستند، به دلیل کمبود وقت یا چشم انداز افسرده ای که به زندگی دارند، کمتر از دیگران رفتارهای سالم نشان می دهند.

این یافته ها برای کارمندان و سازمان ها اهمیت دارد. سازمان هایی که تلاش می کنند کارمندانشان به شغل خود علاقه بیشتری نشان دهند و آن را بهتر از گذشته انجام دهند، انرژی و کار مفید بیشتری از آن ها مشاهده خواهند کرد و همینطور هزینه های درمانی ایشان هم کاهش پیدا می کند.

این تحقیق بر اساس پاسخ های تعداد ۳۵۳.۵۶۳ نفر بالای سن ۱۸ سال نتیجه گیری شده است.